Geceler hoyrat,
Karanlığın elleri öylesine kocaman ki…
Rüzgar eşkıya,
Avuçlarımda baş belası bir düş.
Aylak bir gece yarısı,
Renksiz bir türkü
Ve manasız bir sönüş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yazan yüreğe sağlık olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta