Düşlerimden çıkardım bütün kavuşmaları,
ipini çözdüm bağladığım tüm umutlarımın.
Nasıl özgür şimdi ruhum, kuşlar kıskanır kanatlarımı.
Prangaları açıldı ayaklarımın.
Yalnızlık göklerinde süzülür ruhum,
ürpertir tenime değen ihanet.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta