Uçar ellerimden mavinin gökyüzüne
Gökyüzünün maviliğine, vuslatlarım
Dokunduğu her an apansız ve amansız
Sonu kavuşma olmayan öpüşmelerimin hüznü
Göğsümde yaşayamadığım, yaşatamadığım sen.
Artık, ölümden sonra yaşamanın var olduğunu biliyorum..
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta