Vakti geldi, vuslatın ola yar,
Vurgun yemiş yüreğim, sevdaya sar.
Ve sen, o gönül bahçesinin çiçeği,
Vuslatın neşesiyle gel, düşme yar.
Gönlümdeki yangınla yanarım,
Yıldızlarla konuşur, seni anarım.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta