Bir rüzgarın gölgesinde hayat
Bir nefes tadında, bir bahar bir kış
Hangi yüze baksam yokluğunu anımsatır,
Hüzünlü bakışlar sineleri sarmış...
Ne zaman erir bu karlar
Bu duman ne zaman dağılır,
Ölümün olduğu şu dünyada
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta