Yağmur ne çok mutlu
yağarken özlediği kucak
kokusuna karıştığı toprak
bir vuslat hep beklenen
hepimizi bir bir alacak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Torak yolda bir uğrak
Değil asla son durak
Ondan öte yollar var
Beka yurdu son durak.
Hayırlı çalışmalar ve hayırlı sınavlar İsmail bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta