Nemli gözleriyle mâhmurca bakan
İnce derde düşüp sararıp soldun
Buğulu gözlerle, cânânı yakan
Dikenli yollarda, cennete yoldun.
Âşkının yeriyse, gönül tahtımdı
Kalbinle gönlüme, severken aktın
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Vücut dağını delik delik delmeyenler, gözlerinden inci inci yaşlar dökmeyenler, aşkın adını bilir, kendini yaşayamazlar.
Çok güzeldi şiir, yüreğinize, kaleminize sağlık Nigar Hanım. Selam ve sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta