Mevlana'nın dediğine göre seven ile sevilen arasında görünmez bir bağ olurmuş. Mesafeler uzaklaştıkça bu bağ gerilir, can acıtır ama asla kopmazmış. Sevilen gün geçtikçe güzelleşir, seven daha çok yanarmış. Vuslat arzusuyla yanan bir yürek için bu yakıcı bir hal alsada asla sevdiğine sitem etmemeliymiş. Sevdiğini sahiplenmek yerine,gönlünün sultanı olarak görmeliymiş. Gözler sana dönük, yürek sana dönük, gönül sana dönük. Gönlümdekileri bir sen bir de bu aşkı yüreğime koyan merhameti sonsuz olan Rabbim biliyor. Başkası bilmesede olur. Aşk zaten üç kişilik değil mi. SEVEN, SEVİLEN, SEVDİREN bu aşkı yüreğime koyana seni sevdirene hamdolsun, şükürler olsun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta