Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
fazlasıyla basiretli...duyarlı,düşünceli ve son derece akıllı bir şiir okudum..kaleminize,yüreğinize sağlık...
mağarada yılan yüce sevgiliyi sokmasın diye ayak tabanıyla deliği kapatan Ebu Bekir geldi aklıma...O nu öldürmesinler diye onun yatağına giren Ali geldi aklıma...herkes sustu Hakikat geldi aklıma....
Üzümlü çay önünde tutuşsak pazarlığa
arasak sudan ucuz aklımıza müşteri
susunca siftahsız kalmanın korkusuyla
kaça gider demeden şu yabani aklımız...
dörtlük yazmak usta işi bilirim...bizimki avuntu...
birde bu şiir vesile olsun...bayramın mübarek olsun üstadım...
Bir kıtaya büyük anlam yüklemişsin, ustaca selam ve saygılarımla abiciğim.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta