Kavuşmak hayaliyle günlerdir kavrulup durdum,
Çilem yokuş oldu, koşmaktan artık yoruldum.
Gaflet snacısından uyandım derken,
Düz bitmiş kendimi yokuşta buldum...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




öylesine içten soluyorum ki o satırları geçmişe dönük nevarsa anılarda bir bir yaşatıyor yaşıyorum kutlarım şairim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta