mardin caminin ulu gölgesi düştü yüzüne
acı bir kahve kıvamında
mezopotmayadan esen rüzgar
dağıtır perçemini
o vakit
gözlerin hep burda düşecek aklıma
güneş burdan doğacak artık biliyorum
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta