mardin caminin ulu gölgesi düştü yüzüne
acı bir kahve kıvamında
mezopotmayadan esen rüzgar
dağıtır perçemini
o vakit
gözlerin hep burda düşecek aklıma
güneş burdan doğacak artık biliyorum
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta