Bilmem nasıl anlatsam, içimdeki depremi,
Akrepler güne çıkmış, kan kusuyor vicdanım.
Ağzımdan çıkan sözden, kibir hâsıl olursa;
Derin kuyu gün görmez, solar neşv ü nemanım.
Gayem; ne bir saltanat, ne şan ne de şöhrettir.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta