Vuslat Şiiri - Ömer Burhan Giriftari

Adın hep saklımdaydı
Gül yüzünle aklımdaydın
Yazdığım satır aralarında, mevsimlerin ilk baharında
İki göz yakınımda, sol yanımdaydın.

Mesafeler göreceli, yaşamak bizde tek heceli
Aşkın ile gündüz geceli, akrebime yelkovandın
Bendenize hayat olup, her sözünle yeniden doğup
Gökyüzünde kuşlar gibi, gönül kafesimde uçardın

Deniz göğe ufukta kavuşur, seni görünce kalbim sıkışır
Irmaklar bende çağlar, denizlere benden akardı
Haritalar seni çizer, rüzgarlar sana eser
Bu gemide bütün yelkenler senden yöne bakardı

Aramızdaki gönül dilinin lügatlarda yoktu eşi
Belki beni anlar idi, Mecnun'daki aşk ateşi
Topyekün geliverse aşk divanının dördü beşi
Hepsi benim sevdam ile sil baştan yazılırdı

Senin cismin benim gözümde çöllere ırmaklardı
Senin ismin benim dilimde aşkı selamlamaktı
Senin yüzün her gördüğümde vuslatı anlamaktı
Lakin vuslat artık uzak, gayrı adın hasret olsun.