Gitme bir hoş çakal demeden
Elimi tutmadan bir buse kondurmadan
Ardına bıraktıklarına bakmadan gitme
Tozlu raflardaki resimlere bakmadan gitme
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
Gitme içimde çocuğu öldürüp
Uğrama bensiz sevda pınarlarına,
Uğrayıp içmeden beni de sellere katıp gitme
Bu ve dayı çok görüp de çekip gitme
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
Kalbim de derin izler bırakıp gitme
Yüreğimi erimiş yok olmuş muma çevirme
Hayalsizliğin çölün de susuz bırakıp ta gitme
Konmaya dalı olmayan garip kuş gibi bırakıp gittin…
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
İmkânsızdın vicdansızdın sen vurup gittin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta