ne vakit kazmaların darbelerine maruz kalsam
bıkıyorum kanatlarımla yeniden doğmaktan
bıkıyorum yüksek dağların yamaçlarından
düzlüklere süzülmekten
bıkıyorum öldürmekten üzülmekten
yas tutmamın anlamını yitirdim çoktandır
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta