Umut günlerim sele teslim gözyaşı nehirlerim taştı,
Sevda mumlarımı yaktım yine kör olası sensizlikte,
Deniz köpürüyor bu akşam dalgalar kıyıya öfkeli,
Kurban ettik yakamozları bir anlık öfkemize;
Ve aşk küstü yıldızlara, soldu gece ay hüzünlerinde…
Gönül fırtınalarımda savruluyor geceye bedenim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta