Bahtıma güvendim yolda bıraktı
Dostuma güvendim dilimi yaktı
Gözlerin bakışın aklımı çaldı
Sende kaybolan o yaralı benim
Göz göze geldik ya o an vuruldum
Aşk denen ateşte yandım kül oldum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta