Ortada bir oraya bir buraya zıplarken
Bu oyunda artık iyiyim derken
Gördüm o anda karşımda bana geliyordu
Bu sefer kaçamadım…! Vuruldum…!
Bir yara daha aldım oturdum kaldım
Tam kalbime denk geldi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta