Koymayın küçüğümü
enflasyonun, fakirliğin yerine.
vurmayın ellerine…
İşi ne o minicik yürekte yasın?
Bırakın resim yapsın, denizi maviye boyasın
Kıkır kıkır gülsün, eğlensin
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Ümit hanım, yine sizin şiirlerinize daldım bu gece...kâh okuyorum, kâh yutkunuyorum...arasıra da her zaman söylediğim gibi sizin şiirleriniz hakettiği yerde değil demekten de geri durmuyorum...Şu şiire sadece bir yorum...ve ben buna inanmıyorum...
O kadar kıcı bir anlatımınız var ki inanın ben bu hissimi bile anlatamam, tastamam......
'Vurmayın ellerine' çok dokunaklı bir çağrı....ve içimde birşeyler acıdı...rüyalarında çocukların nelere güldüğünü unutmuşum gibi geldi...biraz hüzün biraz tebessümdü yüzümde beliren...yarın bir balon bir de top alıp, bir çocuğu sevindireceğim...
Size de teşekkür ederim...
Sevgi ve saygılarımla
Hayatın yükü altında ezilenler, öfkelerini hep kendinden zayıflardan çıkarmaya çalıştığı müddetçe, gerçek şuçlulardan hesap sorulmadıkça,
sorulamadıkça, bu çocuklar, bu sopayı yiyecek.
Biz istemesek de. Ana duyarlılığı olmasa belki iki katına çıkacak. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta