Vurgunum Şiiri - Andelip Mehmet

Kaş çatmadan bakan o duru göze,
Ne bir naz vururdu, ne kibir öze.
Bir selam yeterdi o sırlı söze,
Mânâ ile bakan göze vurgunum.

Yükü omuzlayıp şekvâ etmeyen,
Dar günde yüzünü hiç ekşitmeyen.
Yıllarca kimseye, hiç kin gütmeyen,
Kanaatle duran yüze vurgunum.

Her sabah seherde yarini gören,
Emekle yoğrulmuş aşkına varan,
Sabırla şükürle ruhumu saran,
Hesabı tertemiz öze vurgunum.

Dünyaya kanmayıp başı dik olan,
Mazlumun derdiyle derdi çok olan.
Hak deyip susmayıp sözü hak olan,
Sukutla konuşan söze vurgunum.

Bir secde uğruna dünyayı satan,
Her gece gözünden yaşlar akıtan,
Adını anınca derdi unutan,
Dua için çöken dize vurgunum.

...andelip...