durgunum bir o kadar vurgunum;
yollara vurgunum gurbetten sılaya giden, uçsuz bucaksız;
yollar boyunca uzanan yemyeşil ağaçlara,
kırmızılı, yeşilli, morlu çiçeklere,
kuşların cıvıltısına,
telaşlı martılara,
coşkun ve köpük köpük su sesine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta