Ummadık anda vurgun yedi bu sevda
kanadı yüreğim, hayatım ellerinden kaydı bir anda
gözümün nuru söndü, döküldü gözyaşlarım gamzelerime
yaralı bir kuşum gittiğinden beri
içim acıların en büyüğünü ölümün soğuk nefesini hissetmekte
apansız kayboluşuna seyirci kalan gözlerim
yollarına puslu gözlerle dalıp dalıp gitmekte
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta