Güneş toplayıp gitmişti çocuklarını,
Ayı indirmişti sevdanın avuçlarına,
Dilleri vurgun yemişti,
Konuşsalar ya,
Bakışlar nefese değecekti.
Kendini bırakırken avuçlarına açlığın,
Bütün yıldızları söndürdüler,
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta