Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Manzara değişmiyor, nereye bakarsan bak,
Gözlerimde her zaman, senin gölgen düşüyor.
Meydanlarda sen varsın, seninle dolar sokak,
Biranlık boş bulunsam, aynı vurgun vuruyor...
__Kısa ve öz..anlamlı haykırış...Kaleminize sağlık..
çok hoş bir şiir.......
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta