Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Konuşamazsın, koşarsın kendi dışında,menzilsiz bir yola, seni dilinden çok ayakların anlatır,,,,çok güzel....çok anlamlı ve doğru...ne diyebilirimki..yüreğinize sağlık.
Güçlü bin anlatım... teşekkürler bizimle paylaştığınız için...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta