İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Aykırı bir yaşamdı yaşadığı,
Benzemezdi kimseye sesizdi,sadece....
İşaretle anlatırdı.
Aykırıydı benzemezdi kimseye,
Sordum... Neden diye kacırdı gözlerini,işarette yok.
Dedimya alışmıştı özel olmaya ve sesiz kalmaya,
Belki özel olması sesizliği değil yaşadıkları,
Vurgun yemişti yüreğinin derinliğine.
O gün sesizliği tercih etmişti,
Özlem onun acı cekmesiydi.
Sesizlik onun özgürlüğü,
Sevgisi yediği vurgun
Şiirinizi okuyunca aklıma benim vurgun adında yazdığım şiirim geldi. tebrikler..Tülay içen
bir gün:
binlerce yalan ve sen,
bense vurulmuşum gözlerine,
yalansız dolansız,saf
ve sen yalancı gözlerinde,
binlerce gül kurusu hüzün,
yüreğime indirdiğin:
yüzlerce hançer yarası....
işte bu son gün,
yalan dolan,sahte aşkım
herşey sana vurgun....
Cenk bey güzel kaleminiz kıs ada olsa emek verilmiş bir şiir ortaya çıkarmış.tebrik ediyorum.selam ve muhabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta