ne zaman oluyor hatırlamıyorum
zaten artık İstanbul da bana uzaktan dil tutuyor ve hatta ve hatta
dilimi yırtan bir his sağlıyor yorgunluğumun tümüne
sadece gürültü eden çocuklar etrafımda kalan
ve alt dudaklar serpilmiş su damlası gibi ak ve kırgın ensemde
vücudumla bir olan hücrelerimi yavaş yavaş kapsayan tenimi o vakit
sağır eden bir sessizlik çarpıyor.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta