Sanma sakın kaya ile taş ile,
Ya da dost bildiğim arkadaş ile,
Yârin gözlerinden düşen yaş ile,
Yıktılar beni dost, yıktılar beni.
Sorup durma bana artık sen şunu,
Top mu tüfek midir, mavzer kurşun mu?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Emmoğlun sorarsan yurdum havzaydı,
Yaşadığım ömür bile fazlaydı.
Belki kasten idi belki kazaydı,
Vurdular beni dost, vurdular beni.
HAKİKAT BU YÜREĞİNİZE SAĞLIK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta