Yeter ki dudağından eksilmesin gülüşler,
Varsın küle döndürsün,içimdeki kor beni.
Yollar bitmek bilmese,ulaşmasa da düşler,
Çağır geleyim sana,yollarında yor beni.
Gecelerin koynuna salıverip kendimi,
Bahar selleri gibi yıkıyorum bendimi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Alıp indireceğim,eğer güneşe ersem,
Az gelir her nefeste bin tane ömür versem.
Bu kadar sever iken,bırakıp da gidersem,
Ellerin titremesin,tam alnımdan vur beni.
Hemşerim haz alarak okudum okurken gurur duydum çok güzel bir şiir çok güzel duygular ve ifade ediliş kafiye hece uyak adeta dans etmiş şiirinizden kutlarım
Haşim Kalender
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta