Aşk elle tutulamayan tutkudur
Bilirim hep derindedir sevdalar
Hatta bazan o kadar derinleşir ki
Boğulursun o derinlikte
Sen gittin bilinmez bir ikileme
Işığını kaybetmiş her sokak başında
Yıkık dökük talan edilmiş şehirlerde
Ay vururdu geceye
Zırhlı kalelerden
bir ok saplanırdı kalbime
Seni düşünürken
Güneş vururdu pencereye
Ey dil, nâr-ı hicr ile sûzân olursun, demedim mi?
Seng ü sahrâ feryâdına bîgâne durur, demedim mi?
Ne gamze-i yâr anlar senin âh u figânını,
Ne la’l-i şîrîn merhem olur cânına, demedim mi?
Atlılar girdi şehirlere
Ferman indi denizlere
Bir muştu ile diz çöküyorum önünde
Gözlerin savaşıdır yüreğimin
Surların kıyısında
Onca zaman oldu
Oturup gözlerinle iki kadeh konuşmayalı
Saçlarını okşayıp dizinde uyumayalı
Sanki asırlar oluyor
Sana seni anlatmayalı
Gülüşünden tutup gözlerine bakmayalı
Seviyorum seni
Ve çok zor söylemesi
ilmek ilmek işliyorum seni
Hecelerimin kıyılarına
Düşünüyorum seni
Ölümlerle tanıştım
Yepyeni hayallere alıştım
Gençliğimin baharında
Sessizliğe karıştım
Sigramı yarıda söndürdüm
Ben kendimi anlatmayı pek sevmem
Anlatsamda incir çekirdeğini doldurmaz zaten
Hayatım mesela iki satırla dolabilir
Yaşantım bir insan yaşını geçmez
Ben konuşmayı pek sevmem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!