Ağlamazdım ben, gökyüzü yüzünü dökmedikçe,
Ağlamazdım ben, gökyüzü kızıla boyanmadıkça
Ve alınmazdım o söz yardan gelmedikçe,
Ne gurbet bilirdim nede yalnızlık
Yarin yanağında hüznü görmedikçe.
İstanbulun en ucuz otellerinden birinde
uzanmışım yatağa
Göz gezdiriyorum odanın bütün deliklerinde
santim,santim yürüyorum
İzmir kordon boyunda
Seninle herdaim buluştuğumuz yerde
İştei gidiyorum buradan
Sırtımda içi boş bir çanta
Elimde ufak bir matara
Yanım da az da azık
İşte gidiyorum buradan
Bir gün bırakıp gideceğim
Tüylerimi diken diken eden bu kenti
Kalbimde fırtınalar estiren sokakları
Beynime kazınan anlarımı
Bir gece ansızın sensiz kalacağım
Biz kimiz ha söyle bana
Ayna da gördüğümüz yüz kimin
Rengimiz ne bizim
Siyah Beyaz Melez
Biz kimiz ha söyle bana
Yeşil gözlerin de umudu
Zizil parmaklarında sıcaklığı buldum
Bırakma ellerimi elim elinde
Ayrılığın hasreti hep geride kalsın
Umudu besledim kaşlarinin arasından
Bırakıp gittiler
Terk ettiler
Bir gece ansızın
Sebabini söylemeden
Ben uykudayken
yalnız bıraktılar
Bitti biliyorum her şey
Ne ellerim ellerine
Nede tenim tenine
Değmeyecek artık
Ve bendeki üçüncü seni
Kalbimin taaa en köşesine
Başında lacivert bir kasket
Sırtında aynı renk bir gocik
Ve mavi olan göynek
Biliyorum
Omuzuna her an bir paçalı konacak
Yüreği elnde tertemiz
Hiç bişe söyleme
Aşktan,yaşamdan ve banden yana
Hiç bişe söyleme,
İkimizin hakkında.
Bakmayı bırak artık gözlerimin içine,
En azından onları kaybettirme içimde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!