Vız Gelir Bana Şiiri - Adem Efiloğlu

VIZ GELİR BANA

Hele sen sevdim de, inansın özüm,
Yüzyıllar, devranlar, vız gelir bana.
Defterim, kitabım, sen ol önsözüm,
Feryatlar, figanlar, vız gelir bana.

Gökyüzünden ayı, yıldızı çaldım,
Uranüs’ü bile, etkime aldım,
Sevda kapı açtı, korkusuz daldım,
Yenilgi hüsranlar, vız gelir bana.

Nefsime ödüldür, aşkın izzeti,
İkrama payedir, Rabbin hikmeti,
Açılmış kalp gözüm, ezer gafleti,
Yazılmış fermanlar, vız gelir bana.

Umut eksilmeyen, ışık deseler,
Sevdikçe dem tutar, maşuk deseler,
Mecnundan, Keremden, aşık deseler,
Kaoslar, buhranlar, vız gelir bana.

Ne garip insanlar, hal ne sormuyor,
Kor olmuş yüreğim, kimse görmüyor,
Saatler dursa da, gönlüm durmuyor,
Geçmeyen zamanlar, vız gelir bana.

Fırtına savursa, yapsa da salsa,
Dalgalar köpürüp, sahili yolsa,
Gemiler rotasız, yelkensiz kalsa,
Yolcusuz limanlar, vız gelir bana.

Kim doymuş sevgiye, var mıdır doyan,
Suretim bedenim, eşikte şayan,
Ben aşka memnuyum, ben aşka ayan,
Kadere isyanlar, vız gelir bana.

Sevince koşuyor, yürekte taylar,
Dur durak bilmesin, öyleyse saylar,
Karışsa mevsimler, karışsa aylar,
Kasımlar nisanlar, vız gelir bana.

Ademin yazdığı, içli bir ahtır,
Seveni ayırmak, elbet günahtır,
Beklerim geceler, belki sabahtır,
Sevdadan pişmanlar, vız gelir bana.

Adem Efiloğlu
16 Şubat 2026
Saat.23.59