Tüm bakışlar üzerindeydi kadının.
Kaçmak istiyordu acımasız gözlerden kıpırdayamıyordu,
Donmuştu kanı damarlarında.
Sessiz bir haykırış şekillenmişti dudaklarında
Buz gibi pençesinde korkunun.
Gözleri derin kuyularda camlaşmış acı,
Öylesine yitik, taş gibi duruyordu renkli ışıklar altında.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta