Visal Ümidiyle Sabrım

Visâl ümmîdiyle sabrım harâb oldu gecelerde
Bu sabr-ı bî-karârımdan felek bir gün utanmaz mı

Tabîb-i cân iken ol şûh, beni öldürmede mahir
Şifâ bahşeyler elâleme, bu âzâr usanmaz mı

Gözümden kanlu yaş akar, sanırsın Ceyhun u Tigris
Bu seyl-âb-ı belâdan dîde-i hûn-bâr usanmaz mı

Saba yârin diyarından haber getirse her seher
Bu bî-rahm yârin ahvâli hiç dîdar usanmaz mı

Lebin kevser, sözün şeker, nigâhın tîr-i kâtildir
Bu iksîr ile zehrin cem‘ine dildâr usanmaz mı

Dil-i pür-âteşimde şûle-i hicrân tüter dâim
Bu âh u vâh ile eflâk yerinden oynanmaz mı

Yüzün bir mushaf-ı nûrdur, kaşın mihrâb-ı esrâr
Bu âyetleri okuyan secdeye varmaz mı

Derûnumda yanan odlar kelâmıma renk verdi
Bu şi‘rim dertle yoğrulmuş, okuyan hiç sezmez mi