Kahvenin dumanı,
ince bir hüzün gibi yükseliyor.
Rumeysa Hanım kahvesini yudumluyor,
Siyahın beyaz içre kayboluşudur bu;
Gündüzün nuru geceden sanki ona kaçıyor,
Güneş batıyor,
Günler geçiyor,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta