Kahvenin dumanı,
ince bir hüzün gibi yükseliyor.
Rumeysa Hanım kahvesini yudumluyor,
Siyahın beyaz içre kayboluşudur bu;
Gündüzün nuru geceden sanki ona kaçıyor,
Güneş batıyor,
Günler geçiyor,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta