Virane Şehrin Kalıntıları
Geriye kalan yok gibi,
Ne senden ne de benden.
Uçsuz bucaksız bir yalnızlık,
Sessizliğin acı çığlığı gibi...
Virane şehrin karanlığındayım.
Sensizliği soludum
Bir insanın son nefesi gibi,
Öleceğini bilir gibi...
Bilinmezliğe koştum,
Yokluğuna koştum.
Ben buna tutuldum,
Anladım ve ağladım.
Mesele sen değildin,
Hiçte olmadın;
Ben sevmeyi sevdim.
Sen ise hiçbir zaman sevmedin;
Ne sevmeyi ne de sevilmeyi.
Sen bir karanlıktın, bense bir mum ışığı;
Aydınlatamayacağım kalbinde erimeyi bekledim,
Ve de öylece eridim.
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 03:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!