Virane Köyüme Ağlıyorum

Ha çöktü çökecek, köyüm yapyalnız
Aman virane olmuş dede ocağım
Pınarlar kurumuş, yalaklar susuz
Bu acıyla her an ben yanacağım

Görkemli dağların, yaylan yeşildi
Ah perişan köyüm sana ne olmuş?
Niye virane olmuş baba ocağım?
Metruk çatılara baykuşlar dolmuş

Telli turnalar neden göçmüşler?
Bitmiş bereketin, her yer kupkuru
Tapanlar küflenmiş, oraklar paslı
De, ne olmuş sana, babamın yurdu?

Kapılar dökülmüş, sağlam evler yok
Kalan bacalardan duman tütmüyor
Senin bu derdine " çile " diyorlar
Ne şu derdin, nede vahın bitiyor

Kimi ele, kimi ölüme göçmüş
Bekir emminin de evi yıkılmış
Kayalarında kuş yuvaları yok
Koyun yok, kuzu yok sürü kalmamış

Kağızman'a doğru bakan köyüm
Acıların bana olmuş kefaret
Köhne hayat gibi umudum yıkık
Ne duvarlar kalmış, ne kerevet

De sende ben gibi öksüz mu kaldın?
İnsanların nerde virane köyüm?
Kurban olsun sana, garip Çobanlğlu
Beni çok ağlattın, virane köyüm?

Paramparça olmuş mahallelerin
Ne çok derdin olmuş, böylesi yoktu
Bu devranda sende dert, acı dolu
Seni böyle gördüm, yüreğim çöktü

Mehmet Çobanlğlu
22.04.2025
Gürpınar