Kayboldu taş duvarların kubbesi bulutlar içinde,
Temellinde ben yoktum zaten, belki örerken de,
Duvarlar üzerinde pencereler, her biri bakar aleme,
Ne zaman bekler, ne mekan her biri diğer biçimde,
Unutulur insan geçip gittiği yerler, değişir gider,
her başlayan yürüyüş, bir yerlerde tükenip biter,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta