Ah bu gece, ah bu kötü gece…
Ah bu kötülerden kötü gece…
Gidişi olsun da,
Bir daha gelişi olmasın böylesine kötü gecenin;
Yüreğim ağlayıp durdu kimsesiz çocuklar misali
Sabahlara kadar,
Körpe yumruklarıyla gözlerini silip silip ağladı,
Hıçkıra hıçkıra ağladı başını geri geri atarak,
Hep seni istedi, seni aradı
Beni bile
Ağlatarak.
Avutamadım gitti bir körpe, bir yaralı yüreği,
Saramadım gitti yaralarını,
Dindiremedim gitti gözyaşlarını;
Nasıl bir kanıyordu yaraları ılgıt ılgıt,
Nasıl bir akıyordu gözyaşları
Yanaklarından damla damla,
Derdime tek bir çare bulamadım
Kafamla.
Hüznü duvarlara yansıdı yüreğimin,
Sağır duvarlara, kör tavana, kambur döşemeye,
Kanatları karanlıkta sana açılan pencerelere,
Sana hasret köhne kapıya.
Körpe ellerinde resmin, körpe dudaklarında adın,
Körpe kucağında varlığın,
Bir tek gece içinde sarayını viraneye çevirdik
Hükümdarlığın.
(Hikmet BARLIOĞLU (1933-2003) 'nun
BİR ESİNTİLİ KUŞLUK VAKTİ isimli Serbest Şiirler înden > 57-58/100)
Kayıt Tarihi : 4.3.2005 13:59:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![İsmet Barlıoğlu](https://www.antoloji.com/i/siir/2005/03/04/virane-3.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!