Viran Sevdam Şiiri - Fatima Ahmet

Viran Sevdam
Bir yâr için takmıştım, başıma al yazmayı,
Solar mı gönül bahçem, bıraksam söz yazmayı,
O da öğretti bana, mezarımı kazmayı,
Bir aşk mevsimi geçti, yine gülmedi gönlüm.

O, anlamaz sevdadan, ona bir tek ben yârdim.
Oysaki bir bilseydi nice dağları yardım,
Bu canda takat bitti, kimse etmedi yardım,
Viran oldu aşk bahçem, sana açmaz tek gülüm.

Yarım kalan sevdayla, çıksam mı dağ başına?
Yüreğim buruk benim, yanayım tek başına,
Allah'tan dilerim ki taşlar yağar başına,
Sahte bahara küsmüş, ağıt yakan bülbülüm.

Bir kez bağlandım yâre, meftun oldu can ansız,
Söyle nasıl dayansın, mecnun gönül canansız,
O yârin hasretiyle, yandım, yâr ise kansız,
Gayri istemem aşkı, onsuz her anım ölüm.

Değer bilmez o yâri, bırakayım dört elli,
Sevgisi yalan imiş, sardı onu yad elli,
Genç yaşımda yaşlandım, gören sanır yaş elli,
Tap getirmez bu çınar, boran vuran sümbülüm.
 

Buza dönmüş kalbiyle, şimdi yağdırdı dolu,
Sükûnete gark olup yürek hüzünle dolu,
Rotası kaybolmuştu, bilinmez sağı solu,
Umutlar kırık dökük, çıkmaz o yâre yolum.

Sanma ki yaşıyorum, onca dertler var bende,
Yaradan’a sığınan, çaresiz yorgun bende,
Gözde yaşlar kurudu, geçemem diğer bende
Sıranı bekle ey can, biter elbet bu zulüm.

 
..Fatima Ahmet..
..17.12.2025..
..Cinaslı şiir..
..HARUNİ AKADEMİ..