Gönül bahçem tarumar, umutlar harman. Eyledin beni bimâr-ı hicrân. Açıp sineye zahmı inkâr eden mihmân! Kalasın metruk, acep eder misin aşka imân?
Bir biçâre balığım oldun bana umman. Daldım hasretine içerim ancak kanmam. Daralır göğsüm eylemek ister âh u figân. Yoksa hayal, bir perî-sûret mi gördüm?
Gittin artik geleceğin gûman.
Sarmış bedeni yürek yangını, ne alev var ne de duman. Gözlerim çorak, bir bana mıdır zûlmun ey dünya! Hep gam, hep gam...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta