Geceleri cam ayakkabısıyla uyuyor.
Su burcu bir kadın... Yıkıntılarında
ölü metal ışıltıları saçan jaguarların
dolaştığı şehirde... Danteller, ipekliler,
safir rüyalar içinde... Birden, eşyaya altın
temaslar bahşeden parmakları, alamet
lerin birbirine karıştığı bir kart açıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta