kendi içimde dolaştım ay ışığım
şimdi sana dol/ aşığım...
ve sen
dolaşık kal kendi içinde...
karanlıkta gözlerimin seviştiği,
bir yağmur damlası
hüznüme düştü..
şiir doğdu..
gülüşüme yağmur yağdı
geceye düştü
Dil lal olmuş yine...
Gönlün melal...
Ne o yoksa
Düşlerde misin yine?
Gözlerinin perdelerini örtmüşsün
O, benim hayatımın
en güzel yıllarına eşlik eden,
beni dinleyen ve dinlediğim...
Seni seviyorum Barış Manço
Ve unutmadım...
üşüdükçe, içime kapanıyorum
kendimi kapatıyorum..
gözlerim kapanıyor
hay aksi!
düşünüyorum yine en olmazın, olmazını..
Sevmek ne kadar da kolay...
ama yazması ve okunması kolay.
ama ne garip ki,
bunu yaşamak çok zor...
hayatına yaymak
ve yaşatmak
sevdiğim mavinin her tonunda kaybolurdum
ve ben bizi
siyahda buldum...
-herşeye rağmen yaşamaya değer- le başladı
herşeye rağmen, devam eden hikayeydi...
zaman geçmiş epeyce
ömür bitmiş sen istemesende
tanıdım ve sevdim seni yıllar önce
hala tanıyor ve hala seviyorum
ve hala yaşıyorum içimde
ayrılıklara alıştım sanıyordum
" ağlamam" diyordum..
ayrılığa dakikalar kala
sol yanımda bir bıçak sızısı
hatırım yokken
hatıram nasıl olsun?
kabul edelim
şimdi, bir duygu noksan..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!