Ölüm bile bahane değil yetimliğimle eğleşmeye
Rüyama da gelemedin ağlaşmaya gülüşmeye
Bunun için mi çağırdın beni peşine düşmeye
Yol senin yolundu madem niye yoldan ırar oldun
Kaç kere geldim dibine dizim vurdum Fatihayla
Kaç kere düştün dilime gözümde yaşlı duayla
Nem üçün şu garipçeyi güldürmedin merhabayla
Canımdan öte can idin kursağımı sıkar oldun
Bu firak ne sinsicedir ızdırabı çetincedir
Bilirim sormakta yoksun da Temrenin eyicedir
Aklı fikri sen olmuşsun ondan biraz delicedir
Ben seni tertemiz bildim fazla zalim çıkar oldun
Şu gözyaşlarını gören ölümünden utanırdı
Bre benim andım olsun oracıkta dirilirdi
Onunla bile kalmazdı da sımsıkı sarılırdı
Ya sen hiç can vermedin bak ya da inan vicdansız oldun
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 15:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!