Ne göz çıkar ne de kaş,
Düşün de kendini aş.
Bir dostunu üzdüysen,
Vicdanınla hesaplaş.
Fikir belki bir çiçek,
İç içe hayal, gerçek,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta