Hüzün bir damla gözyaşı olarak akarken göz pınarlarından
Hür vicdan sorgulamış kendini yer bitirircesine
Hasetle izlermiş beden, ruhu kemirircesine
Darağacına halatlar uzatırmış
Urgan yarası bile tende tepmeden
Kıyarmış kendine bihaber olduğu nefsi
Basmakalıp yaşama, klişeleşmiş düşüncelere esir olması beklenirmiş
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta