Hüzün bir damla gözyaşı olarak akarken göz pınarlarından
Hür vicdan sorgulamış kendini yer bitirircesine
Hasetle izlermiş beden, ruhu kemirircesine
Darağacına halatlar uzatırmış
Urgan yarası bile tende tepmeden
Kıyarmış kendine bihaber olduğu nefsi
Basmakalıp yaşama, klişeleşmiş düşüncelere esir olması beklenirmiş
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta