Hüzün kuşlarını salıyorum
Altın telli kafeslerinden.
Uçmak şöyle dursun,
Gözlerini yuman yumana.
Utanç dünyası,
Ayıp denen bir şey var
Üzülmek bunların peşi sıra...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta