İman yoksa kör, sağır, dilsiz vicdan,
Hep kendine merhamet, adalet vicdan,
İmanla hayat bulur yaşar, yaşatır vicdan,
İman olmasa, hayvani, zalim olur insan,
İmanla görür, duyar, hak arar vicdan.
İmanın yoksa neyin var, en fakir insan.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




"İMAN İNSANI İNSAN EDER, İMAN-I KAMİL, AMEL-İ SALİH VE TAKVA İLE TAKVİYE EDİLİNCE DE, ONU BU DÜNYADA BİR MANEVİ SULTAN, BAKİ ALEMDE İSE CENNET VE CEMALULLAH İLE MÜŞERREF EDER."-Kelam-ı kibar-
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta