Sisli bir sabahın buğulu yalnızlığında
Tandıra özlem duyan annemin
Elleri gelir aklıma…
Bir umut olur her adım
Ve bin bir sitemdir haykırışım.
Yüzündeki her çizgide yalnızlığımı okur,
İnsan severken yaşlanır,
Bilmezsin
Çünkü sen sevilensin
İsterse dünya yıkılsın
Sen bilmezsin
Sadece sevileyim dersin
Ateşi çalıp insanlara sunan promete
elbet biliyordu başına gelecekleri.
Zeus un hışmı büyüktü.
Bunu biliyordu.
Buna rağmen insanlara ateşi götürdü.
Alın dedi insanlara,
Ne günler gördün
Çileler yaşadın yıllar yılı
Pamuk ellerine
yüzünü gömüp ağladın
Şimdi çekip gittin ya
boynu bükük bıraktın bizi
bir gün mutlaka sevgimizi yorgan yapıp
yıldızların altına uzanacağız
birbirimizin gözlerine bakıp
uyuyacağız
ellerim yanaklarında gezinirken
sen
Seni ellerimle
İndirdim
Mezarın soğuğuna
Hep sorardın bana
Ölüler üşür mü oğlum
Üşümek zor geliyor
Fatiha lar Yasin ler
Okudum birer birer
Sana ben anneciğim
Her perşembe yanına
mezara geleceğim
Bugün yine yoksun
Ve avuçlarımda yanaklarının tazeliği
Bir yanım hep eksik sanki
Ve bir yanım sensizlikle yanarken
İçimde saçların koksun
Sefaletin elleri ayakları vardı
bize içirdiği katran karası çayları vardı.
bizi o kollardı kötülükten acıdan
sadece o korurdu kötü ruhlu hayından
kış geceleri tülsüz pencerelerimiz vardı
kırık camdan içeri soğuk rüzgar damlardı.
ne acılar çektim
neler atlattım bir bilsen
canavarlarla çarpıştım
devleri devirdim
yürüdüm yıllar yılı bilinmezliklere
ama bir tek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!